اخبار کارگاه های مهارت زندگی, اخبار مشق شب, کارگاه مهارتی, کارگاه‌های مهارتی

آیا والدین باید حریم خصوصی فرزندانشان را رعایت کنند

امروزه احترام به حریم خصوصی فرزندان یکی از مسائلی است که والدین را با چالش رو به رو کرده است.

نه می‌توان نوجوانرا به حال خود رها کرد و نه می‌توان او را چنان تحت سلطه گرفت که اعتماد به نفسش از بین برود. پس چگونه می‌توان حریم خصوصی فرزندانرا حفظ کرد به طوری که تعادل بر قرار شود؟

گاهی والدین به دلیل نگرانی‌‎هایی که در رابطه با فرزندشاندارند، وسایل شخصی، پیام‌ها و نوشته‌های آن‌ها را بررسی می‌کنند. نگرانیتان در قبال فرزندتانکاملا قابل درک است اما باید بدانید که این گونه تجسس ها، به جز از بین رفتن اعتماد متقابل میان شما و فرزندتانو همچنین رشد نامطلوب کودک یا نوجوانتان تاثیری نخواهد داشت.

بعضی اوقات مراقبت های والدین با از بین بردن حریم خصوصی کودک و نوجوان اشتباه گرفته می‌شود. اما برای آگاهی از حد و مرز مراقبت ها می‌توانید مطالبی که در این مقاله عنوان شده اند را با دقت مرور کنید تا بدانید کهحریم خصوصی فرزندتان چیست و چگونه می‌توانید به آن احترام بگذارید، و در حین حال دقیقا در زمانی که لازم است وارد عمل شوید.

 

چرا فرزندتان نیاز به حریم خصوصی دارد؟

کودکشما هر چه بزرگتر می‌شود بهحریم خصوصی بیشتر و فضای شخصی و روانی بیشتری نیاز دارد. میل به حریم خصوصی بیشتر بخشی طبیعی از بزرگ شدن است. با بزرگتر شدن نوجوانان، آنها با چالش های بزرگی روبرو می‌شوند، به عنوان مثال برای کسب هویت مستقل خود تلاش می‌کنند و می‌خواهند معنای زندگی خود را دریابند.

علاوه بر این، مغز فرزندتانبه سرعت در حال رشد است و مهارتهای تفکر جدیدی کسب کرده و علایق اجتماعی جدیدی پیدا می‌کنند. در نتیجه، طبیعی است که آنها در حین انجام این کارها، به حریم خصوصیو فضای بیشتری نیاز دارند تا بتوانند به رشد خود ادامه دهند.

همانطور که فرزندانتانبزرگ می‌شوند، می‌خواهند به آنها اعتماد کنید تا بالغ ، مسئول و مستقل تصور شوند. اختصاص دادن برخی از فضا ها و حریم خصوصی به نوجوانانمی‌تواند باعث افزایش اعتماد به نفس آن ها شده و منجر به پیشرفتشان شود.

نکته مهم دیگر این است که تغییرات جسمی سریع نوجوانانیکی دیگر از مواردی است که ضرورت ایجاد حریم خصوصی در این سن را ایجاب می‌کند. کودکیکه همیشه از تعویض لباس در حضور پدر و مادر خود احساس راحتی می‌کرد، دیگر نمی‌خواهد در مقابل آن ها این کار را انجام دهد.

برای والدین، این دوره زمانی نیز می‌تواند یک چالش بزرگ باشد. به هر حال، احتمالا ناراحت کننده خواهد بود که فرزندتانکمی از شما فاصله بگیرد و مدتی را در دنیای خود و در اتاقش به تنهایی سپری کند. اما مهم است که بدانید حریم خصوصیبیشتر لزوما به این معنا نیست که فرزندشما چیزی برای پنهان کردن دارد.

نظارت صحیح و مبتنی بر اعتماد برای حفظ حریم خصوصی فرزند

اگر از خود بپرسید که واقعا چه چیزی را لازم است بدانید، می‌توانید حد و حدود حریم خصوصی فرزندتانرا تعیین کنید. به عنوان مثال شما باید بدانید که قرار است که نوجوانتاندر شب جمعه به مهمانی تولدی که دعوت شده برود، نحوه رفت و بازگشت او و نوع مهمانی و احتمالا نوشیدنی ها و موادی که مصرف می‌شود مهم است اما موارد دیگر مانند این موضوع که چه کسانی در مهمانی حضور داشته اند، یا راجع به چه موضوعی صحبت کرده‌اند را بگذارید میان فرزندتانو دوستانش بماند.

روش‌های عملی ای در رفتار با نوجوان وجود دارد که می‌توانید با رعایت آن‌ها به حریم خصوصی فرزندتان احترام بگذارید، برخی از این موارد در این بخش بیان شده اند:

قبل از وارد شدن به اتاق فرزندتان در بزنید.

اگر لازم است که از میان وسایل شخصی او چیزی را بردارید یا داخل کیفش را نگاه کنید، از او برای این کار اجازه بگیرید.

اگر تصمیم دارید برای رفتن به مقصدی او را همراهی کنید حتما از او بپرسید که آیا می‌خواهد که شما همراهش باشید.

بهترین نوع نظارت والدین، نظارت مبتنی بر اعتماد و ارتباط با کودکاست. وقتی که با فرزندتان ارتباط خوبی برقرار کنید، احتمالا او هر آنچه که نیاز دارید بدانید را با شما به اشتراک می‌گذارد. برای این که بتوانید با فرزندتانارتباط بهتر و موثر تری برقرار کنید باید یک سری قوانین را وضع کنید که برای فرزندتانبه قدر کافی روشن و واضح باشد و با رعایت آن‌ها اعتمادتان را شکل دهید، به عنوان مثال:

♦ اگر وقتی فرزندتاناز مدرسه به خانه می آید، شما یا همسرتان در خانه حضور ندارید، از او بخواهید با شما تماس بگیرد و رسیدن خود را اطلاع دهد؛ این یک درخواست منطقی است.

برخی از قوانین اساسی را در مورد آنچه فرزندشما می تواند در وقت آزاد انجام دهد تنظیم کنید. نمونه‌هایی از این قوانین می‌تواند شامل محدودیت مدت استفاده از ایکس باکس یا تعیین آخرین ساعت ورود به خانه باشد.

از آنچه فرزندتان در اینترنت یا فضای مجازی دنبال می‌کند، آگاه باشید.

نکته: به طور کلی باید میان مسئولیت پذیری و صداقت فرزندتان و حریم خصوصی مجاز او ارتباط وجود داشته باشد. بنابراین، در صورتی‌که کودک شما به هر دلیلی از اعتمادتان سوءاستفاده کرد، لازم است یک امتیاز به خصوص را از او بگیرید. به عنوان مثال مقداری از ساعت بازی او را کم کنید، مدت زمان استفاده از اینترنت را برایش محدودتر کنید و مواردی از این قبیل، تا اعتماد خود را دوباره به دست بیاورید.

نظارت بر فرزندتانارزش تلاش را دارد. نوجوانانیکه والدین آنها به خوبی کنترلشان می‌کنند:
کمتر درگیر یک رفتار ضد اجتماعی به عنوان مثال سرقت یا خشونت می‌شوند.
کمتر دچار افسردگی می‌شوند.
کمتر در معرض خطر سوء مصرف مواد و الکل هستند.
به احتمال زیاد عزت نفس بالایی دارند
پیشرفت تحصیلی بیشتری خواهند داشت.
به احتمال کمتری درگیر روابط جنسی خطر آفرین می‌شوند.

 

برقراری ارتباط با فرزند

برای برقراری ارتباط با فرزندتانلازم است که به نکاتی توجه کنید تا بتوانید یک ارتباط مفید و سازنده داشته باشید. در این بخش از مقاله به این نکات اشاره شده است.

🔵هنگامی‍که کودکشما مکالمه را شروع می‌کند، کاری را که انجام می‌دهید متوقف کنید و به طور فعال به فرزندخود گوش دهید. به این ترتیب این پیام را ارسال می‌کنید که به آنچه در زندگی او می‌گذرد علاقه‌مند هستید.

🔵سعی کنید از آنچه فرزندتان انجام می‌دهد و رفتار او آگاه باشید تا از این طریق بتوانید هرگونه تغییر در رفتار وی را که ممکن است نشانه مشکل خاصی باشد، آسانتر و سریع تر تشخیص دهید.

🔵 به طور نامحسوس عملکرد کودک در مدرسه را زیر نظر داشته باشید، زیرا مدرسه خانه دوم فرزندتاناست. برای این منظور می‌توانید با معلمین و مسئولین مدرسه در ارتباط باشید.

🔵 دوستان کودکخود را بشناسید و گه گاهی اجازه دهید که به خانه تان رفت و آمد کنند. همچنین برقراری ارتباط با والدین دوستان فرزندتانمی‌تواند به شما کمک کند تا بدون ضربه وارد کردن به حریم خصوصی فرزندتان او را زیر نظر داشته باشید.

چه زمانی باید به حریم خصوصی فرزند خود وارد شوید

اگرچه مهم است که به نوجوانان فضای مورد نیاز خود را بدهید اما به خاطر داشته باشید که نوجوانانهمیشه آماده نیستند که به تنهایی با دنیای بزرگسالان کنار بیایند. آنها هنوز به شما احتیاج دارند و تصمیماتشان عمدتا عجولانه بوده و عواقب بدی برایشان در پیش دارد.

بنابراین فرزند شما هنوز به مشاوره و پشتیبانیتان نیاز دارد. برای این منظور لازم است زنگ خطر ها را بشناسید و در زمان هایی که رفتار نوجوانتانبه طرز چشمگیری تغییر کرد وارد عمل شوید. به عنوان مثال اگر علائم افسردگی، بی خوابی، یا علائم یا کبودی نامشخص را در بدن فرزند خود مشاهده کردید، وقت آن است که اقدام کنید.

ابتدا سعی کنید با نوجوانخود در مورد تغییراتی که مشاهده می‌کنید، صحبت کنید و علت این رفتار ها را از خود او جویا شوید. از او بپرسید که چرا دیگر نمی‌خواهد در کلاس زبان یا شنا شرکت کند یا چرا ترجیح

می‌دهد که با بهترین دوست کودکیخود معاشرت نکند. سپس با دقت به صحبت های فرزندتان گوش دهید.

اگر تمام آنچه در پاسخ دریافت کردید شانه خالی کردن یا کلمه “نمی‌دانم” باشد، از یک مشاور وقت بگیرید تا در اسرع وقت فرزندتان را نزد او ببرید.

 

کلام آخر

نظارت بسیار کم می تواند احساس مخرب نداشتن پشتیبان را در فرزندتانزنده کند و از طرف دیگر نظارت و حمایت گسترده، دایره حریم خصوصی فرزندتانرا بسته می‌کند و او احساس خواهد کرد که مورد اعتمادتان نیست، در نتیجه عزت نفس و اعتماد به نفس خود را از دست می‌‎دهد.

بنابراین هدف این است که با ایجاد یکحریم خصوصی مناسب برای فرزندتانو نظارت و پشتیبانی مبتنی بر اعتماد متقابل، بهترین ارتباط را با فرزندتانایجاد کنید تا بتواند به بهترین شکل ممکن رشد کند و استقلال و خود مختاری لازم را دریافت کند.

#کارگاه

#مهارت‌‌‌‌های ارتباطی

#حریم خصوصی

#فرزند پروری

#برقراری ارتباط با فرزند

#آداب گفت و گو

#آنچه والدین باید در مورد تربیت جنسی فرزندانشان بدانند

 

 

 

 

بازگشت بە لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


1 − یک =