وقتی آسمان سخاوتمندانه زلال ترین موهبت زندگی را بی هیچ تبعیضی بر جای شهر و روستا و طبیعت نثار می کند سهم من از شیدایی بوی کاه گلی است که مرا تا دور سوی خاطرات می برد. وباران که دست خیس خداوند است با مهربانی وصف ناشدنی بر نا آرامی خشک وجانکاه قرنیزها می نشیند تا هوای حیات ما پر شود از بوی خوش زندگی.

وخداوند که عادل است در بخشیدن موهبت ها، ولایت ما را دست خالی نگذاشت و در دل نداری کویر چشمه هایی جاری ساخت تا تنومند شوند درختان هم جوارشان تا مسافران در راه مانده را سایبانی کنند. سهم ما  از صنع حضرت دوست رشته کوه هایی در حاشیه شمالی شد که استوارند ، که رشته ای محکم وپا برجا دارند ویادگار پیشینیان ما که بر ستیغ کوه ها از ارتفاعی بلند برای ما بزرگی خواستند و اقتدار و عزت.

وکویر سهم دیگر ما از کرامت باری تعالی است با آسمان مخملین وشب های بلندش

میان ستاره بازی شب های تابستان وآرزوهای بی تکرار پسرانش باخط نگاه دخترکان کویر در یافتن ستاره بخت واقبالشان در میان ستاره های دورحکایتی است غریب وناگفتنی.

فردای ستاره بازی؛ دختران عهد وفاداری با شوی آینده شان می بندندوپسران؛ از دشت های فراخ تا کلاس ودرس وزندگی تمرین مردانگی می کنند.

مصطفی سعیدی پیشه اش آموزگاریست ومشغله اش کتاب طبیعت بکر ودست نخورده ایران؛ از خوب حادثه

پژوهشگر و طبیعت شناس از  گرانمایه دوستان «مشق شب» است و وقتی از آرزوی انتشار ماحصل سال ها تحقیق، پژوهش وکاوش طبیعت وجغرافیای دامغان واگویه ای داشت؛ بی گمان برایمان پژواک همان بزرگی وعزتی بود که پیشینیان از بلندای کوه های دامغان برایمان خواسته بودند وهر برگ ازکاوش ایشان ضرب آهنگی بود برترانه ای که سال ها در انتظاز واشتیاقش بی ترانه مانده بودیم.

پس بی محابا دست به کار آماده سازی وصفحه آرایی وطراحی جلد و متن آن شدیم و در این واپسین اسفند 91 که از گشوده پنجره ها صدای دوست  شنیدنی است و تصویرش بر برگ های نوجوان پیداست توانستیم حکایت باران و بوی کاه گل را، سخاوت زلال حضرت دوست در جاری چشمه های پس کوه های استوار را ودستان اشتیاق آب وخاک کویر متولی نشر آن شدیم و با افتخار آن را به همه طبیعت دوستان وگردشگرانی که احترام و ارادت به آفرینش پروردگار برایشان حد ومرز جغرافیایی ندارد و در جای جای کره خاکی حضور خداوند را به نوشته، عکس و قلم می آورند تقدیم می کنیم.