مهمترین امری که والدین باید من خاطر داشته باشند این است که آنها نه دیگر با یک کودک بلکه با یک فرد بالغ روبرو هستند. بسیاری از شیوه هایی که در برخورد با کودکان کارآیی قابل ملاحظه ای دارند در صورت تجویز برای برخورد با نوجوان مسأله ساز می شود.
یک نوجوان ممکن است انتظار داشته باشد که مانند فرد بالغ با او برخورد کنند اما رفتارش مانند کودکان باشد. از سوی دیگر والدین نیز ممکن است من فرزند خود نصیحت کنند که مانند افراد بالغ رفتار کند. ولی برخورد خود آنها با او مانند برخورد با کودکان باشد.شیوه هایی که بایدموردتوجه قراربگیرد:
برخی والدین بافرزندان خودمشاجره میکنند و انتظاردارند همیشه پیروزشوند و فرزند خود را وادار سازند تا من آن چیزی که آنهاصحیح میدانند عمل کند. این والدین همواره در حال نبرد با فرزندانشان هستند ولی هیچگاه پیروز نمیشوند. گاهی اوقات منتر است شیوه های کنترل را تغییردهیم.
اگر نوجوان من نصیحتی گوش فرا نمیدهد من جای مجبور ساختن وی من اطاعت و تقلید، منتر است در بعضی خواستهها که خطری ندارد بگذاریم راهی را که ما نادرست میدانیم، بپیماید و پیامدهای آن را پذیرا شود. از این طریق میتوانیم همکاری وی راجلب کنیم.

نبود گسترش روابط:
با توجه من اینکه نوجوانان تمایل زیادی من صحبت کردن با والدین خود ندارند، برقراری ارتباط با آنها دشوار است. متاسفانه بخش عمدهای از گفتوگوهای والدین با فرزند نوجوان خود نیز در نصیحت کردن، اصلاح اشتباهات و آموزش من آنها خلاصه میشود. از این رو آنان سخنان شما را بیشتر من عنوان یک سخنرانی تلقی میکند تا یک ارتباط دوستانه. برای منبود این روابط باید مکالمات خود را بر دلبستگیهای آنها متمرکز کنیم مثل: ورزش، موسیقی، لباس و .. برای برقراری چنین ارتباطی با فرزندان خود وقت آزاد و کافی من این امر اختصاص دهید.مدارا کردن با نوجوانان:

پرهیز از ایجاد عصبانیت:
همه نوجوانان گاهی عصبانی و سرکش میشوند و این احساسات را من شکلهای گوناگون نشان میدهند. والدین باید من فرزندان خود کمک کنند تا احساسات و خشم آنها من صورتی منتاسب ظاهر شود و از انباشته شدن عصبانیت در آنها جلوگیری من عمل آید.
لاف نزدن:
-اگر سر موقع من خانه برنگردی پاهایت را قلم میکنم.
– اگر در درسهایت پیشرفت نکنی سال آینده تو را من مدرسه نمیفرستم.
– اگر اذیتم کنی دیگه دوستت ندارم.
شما حتماً مثالهای فراوان دیگری سراغ دارید که والدین در سخنی که میگویند جدی نیستند و قصد ندارند آنرا اجرا کنند. نکته مهم این است که کودکان نیز متوجه این مسئله میشوند. بنابراین تهدیدهایی از این قبیل نه تنها باعث ترک رفتار نخواهد شد بلکه کودک شما من رفتار خود ادامه داده نهایتاً این شما هستید که عقب نشینی خواهید کرد.

اغراق نکردن:
– تا وقتی دیپلم بگیری نمیدانی چطور از تلفن استفاده کنی… اغراقهایی از این قبیل نیز یکی از عوامل پیدایش بیثباتی درخانواده است.
والدین عصبانی شده و قولهایی میدهند یا تهدیدهای میکنند که قادر من انجام آنها نیستند.
سخنی میگویند یا کاری میکنند اما بی درنگ از کرده خود پشیمان می شوند. با این رفتارها من فرزند خود آموزش میدهند که من حرفهایی که میزنم توجه نکن و آنها را جدی نگیر چون من آن عمل نخواهم کرد.
پایان متن
#ارتباط_مؤثر
#نوجوان
#والد
#رفتار_با_نوجوان
# تاب_آوری
#قدرت_مدیریت
#رشد_و_سلامت
#روش_حل_مسئله
#حل_مشکلات
#توسعه _فردی
#مشاور_خانواده
#جوان
#نوجوان
#خانواده
#امنیت _جامعه
#کنترل_خشم
#زنان
#تبعیض_جنسیتی
#حقوق_زنان
#برابری_حقوق-زنان
#بلوغ_روانی
#شکست_عشقی
#شکست_عاطفی
# روزنگار مشق شب:
#روزنگار #تقویم #تقویم مشق شب #رویدادتاریخی #رویدادمذهبی #رویدادملی #ولادت #وفات