چند نکته و توصیه روانشناسی درباره نسل Z

نسل Z یا نسل نت به متولدین اواخر دهه ۷۰ تا ۹۰ شمسی گفته می شود، نسلی که در دنیای دیجیتال بزرگ شده، استقلال‌طلبی، آگاهی اجتماعی بالا و وابستگی به فناوری از ویژگی هایشان است.

 نسل Z دیرتر مستقل می‌شوند،  این نسل ازدواج، فرزندآوری و ادامه تحصیل را به تأخیر می‌اندازد در نتیجه همیشه دنبال راه‌حل‌های سریع برای درآمدهای سریع می‌رود که باعث می‌شود تحمل و تاب‌آوری برای ادامه مسیر طولانی را از دست بدهد.

درگیری نسل Z با مساله هویت فردی
 در گذشته هویت افراد از خانواده، محله، سنت و مسیرهای محدود اجتماعی شکل می‌گرفت اما با توجه به این‌که نسل Z امکان دارد سبک‌های مختلف زندگی را در دنیای مجازی ببینند، با عقاید، جنسیت‌ها، شغل‌ها، فرهنگ‌ها با یک جهان گستره‌تر و با سوالات اساسی من چه کسی هستم، ارزش‌های واقعی من چیست، چه می‌خواهم، …، نسبت به نسل‌های گذشته روبه‌رو شوند چراکه خیلی به اصالت، آزادی انتخاب، عدالت اجتماعی و سلامت روان اهمیت می‌دهند. البته بدلیل آنکه شناخت، گزینه‌ها و انتخاب‌های این نسل زیاد است، ترس از انتخاب اشتباه هم بیشتر می‌شود، بنابراین «هویت» برای نسل Z موضوع استرس‌زایی است.

 شاید پررنگ بودن بیان احساسات در نسل Z بیشتر به دلیل تاب آوری کمتر در برابر ناکامی‌ها باشد

این نسل در روابط، کار یا مسیر رسیدن به هدف، با کوچک‌ترین شکست زود دلسرد می‌شود و به جای ماندن و ساختن، سریع به دنبال جایگزین می‌رود، موضوعی که ممکن است باعث از دست رفتن فرصت‌های واقعی برای رابطه، شغل یا رسیدن به اهداف شود.

 بزرگترین تهدید روانی پیشروی نسل Z :

شاید این نسل به خاطر اینکه راحت‌تر سوال می‌کند و درباره سلامت روان حرف می‌زند حساسیت‌اش نسبت به نابرابری زیاد است و از مسیرهای تکراری کورکورانه تبعیت نمی‌کند و توانمند در یادگیری سریع هستند و اگر حمایت شوند خلاق، کارآفرین و مساله‌محور حرکت می‌کنند چرا که در فضای دیجیتال زندگی کرده و در شبکه‌سازی تسلط دارند لذا یادگیری‌های مستقل و منابع جدید و ارتباطات را یافته و همه اینها جزو ویژگی‌ها و نقاط قوت‌شان است که باعث می‌شود نیرویی خیلی قوی برای تغییرات اجتماعی به حساب آیند.

 بزرگترین نقطه قوت نسل Z :

ضروری است جامعه پذیرش کافی نسبت به این نسل  را داشته و آنها را تحقیر نکرده و آسیب‌پذیر نداند. همچنین نسل Z انتظاری واقع‌بینانه‌ از جامعه داشته باشد یعنی مهارت‌های روانی مثل تنظیم هیجان، سواد رسانه‌ای، مهارت رابطه، تاب‌آوری، … را به آنها آموزش دهد و امکان دسترسی به خدمات روانشناختی را برای آنها آسان‌ و کم‌هزینه کند. حتی در شرایط بحرانی نیز باید سیستم به شکلی باشد که بخشی از آموزش‌های زندگی به این نسل اختصاص یابد. همچنین یادگیری همیشه بخشی از زندگی‌شان باشد حتی اگر همیشه بهترین نسخه خودشان نباشند و تلاش کنند در زندگی پیشرفت تدریجی، آهسته و پیوسته داشته و اهداف‌شان را دنبال کنند.

 توصیه‌ای به نسل Z :

این نسل در واقع در نقطه‌ای قرار گرفته که فناوری به شدت زندگی‌ها را تحت‌الشعاع خود قرار داده، ناامنی اقتصادی پررنگ‌تر شده و تغییر ارزش‌ها سرعت بیشتری نسبت به گذشته گرفته، آگاهی روانشناختی هم بالا رفته، لذا این نسل با عواملی چون فشار و اضطراب به آینده، احساس تنهایی، مقایسه شدن‌ها مواجه هستند.

بهترین رویکرد در مقابل نسل Z این است که به جای سرزنش‌کردن از آنها باید حمایت، گفت‌وگو، فرصت دادن و به جای برچسب زدن به آنها کمک کنیم تا مهارت‌هایی را یاد بگیرند تا در مسیر اهداف‌شان امکان رشد داشته باشند چرا که این نسل می‌تواند یکی از خلاق‌ترین و اثرگذارترین نسل‌ها باشد.