آثار مشق شب, اخبار دنیای نشر, اخبار فرهنگی، ادبی، هنری ایران, اخبار کارگاه های مهارت زندگی, اخبار مشق شب, کارگاه‌های مهارتی, کتاب مشق شب

اصول گفت‌و‌گوی سازنده

 

هوا چه صاف باشد، چه طوفانی، خودت باید راه بندر را پیدا کنی

 

گفت‌و‌گو به عنوان «بحث بین افراد با دیدگاه‌های مختلف، با هدف بهبود تصمیم‌گیری و اقدام» تعریف می‌شود. ارتباطات در سازمان‌ها، اغلب یک فرآیند یک‌‌طرفه است که در آن، فرستنده‌ها‌(معمولاً مدیران)، پیام‌هایی را به گیرندگان (مدیران زیر دست و کارکنان)، منتقل می‌کنند تا آن‌ها را آگاه کنند، یا آنها را تحت تأثیر قرار دهند، تا کارها و اقدامات خاصی را انجام دهند. اگرچه گیرنده‌ها، ممکن است در طولِ فرآیندِ ارتباط، صحبت کنند و پیشنهاداتی را ارائه دهند، اغلب فرستنده‌ها، آنها را نمی‌شنود و به آنها عمل نمی‌کنند.

درحالی که گفت‌و‌گو، یک فرآیند دو طرفه است. فرستنده و گیرنده به تبادل نظر می‌پردازند و با بحث در مورد معنا و پیامدهای آن و بهبود آن، به موضوع، محتوا و کیفیت می‌بخشند.

فرستنده‌ها باید هنگام برنامه‌ریزی یا اقدام، به سخنان گیرندگان گوش دهند و پاسخ‌ها را در نظر بگیرند. مدیران هوشمند از گفت‌وگو برای ایجاد تعهد، گسترش اعتقاد و ایجاد شفافیت در اعماق سازمان، استفاده می‌کنند. آنها این کار را با گوش دادن، قبل از شروع ارسال پیام(گفتن) انجام می‌دهند، تا کارمندان بتوانند با ارائه نظرات و ایده‌ها به شکل‌دهی پیام، کمک کنند. آنها متواضعانه، تصدیق می‌کنند که همهٔ پاسخ‌ها را نزد خود ندارند و باید با هوش جمعیِ سازمان، مشورت کنند. آنها ماهیت دادن و گرفتن گفت‌وگو را، وسیله‌ای عالی برای این امر می‌دانند و سپس، هنگامی که پیامی شکل گرفت، آن را با شور و اشتیاق ارائه می‌کنند؛ و در عین حال پذیرای پیشنهادات بیشتری هستند.

بازگشت بە لیست

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


5 × نُه =